Doğumumla ilgili hem yazı yazmayı hem istiyorum hem de istemiyorum. Anlatıp rahatlamak istiyorum ama bir yandan da hatırlayıp üzülmek istemiyorum…
Kısa bir özetle 9 ay 16 gün boyunca NORMAL doğum için kendimce çabalamama, dua etmeme, doktoruma ısrarla bu isteğimi vurgulamama rağmen ben de “sezaryenzede” oldum. ( bu kelimeyi de şu an uydurdum. Belki benden önce başkaları da bulmuştur ???)
Bebek 9 ay 16 günlük oldu, ultrasonda 3.750 ağırlığında çıkıyor, daha fazla büyümesin diye hiç sancım yokken suni sancı verildim. Bebeğin kakasını yapması sonucu sezaryen oldum.
Ameliyata ağlayarak girdim, lohusalığımda da çook ağladım… Hala içim rahat değil… “Acaba gerçekten sezaryen olmam gerekiyor muydu? Yoksa doktor beni kandırdı mı?” diye düşünüyorum hala… Yapacak bir şey yok elbet… Olan oldu artık… “Evladım sağlıklı çok şükür! ” deyip kendime moral vererek konuyu kapatmaya çalışıyorum…
Her şeyin doğal olanından yana olan ben, elbette tam bir NORMAL DOĞUM taraftarı ve savunucusuyum… Gel gelelim durum böyle işte…
Arada hamilelik ve doğum anılarımı da paylaşırım. Eeee ne de olsa kadınların doğum hikayeleri bitmezmiş di mi
0 yorum:
Post a Comment